Reisverslag van oktober 2014

klik hier voor de FOTOREPORTAGE
 
Reisverslag hulpgoederentransport naar Horodok, Chemerivtsi en als eindpunt Mogiliv-Podil’s’kyi van 10 t/m 20 oktober 2014.
Reisgenoten: Jan Pilkes, Anton Nales, Jan Beumer, Arie Leeuwrik en Jetze Valkema.

Bus en aanhanger zijn geladen en gewogen op 30 september 2014 en de bus is kort daarna voorzien van winterbanden. Naast bus en aanhanger gaat er ook een luxe wagen mee.

Dag 1, vrijdag 10 oktober 2014. Om kwart voor 8 vertrokken, de Ukraine-reis is begonnen. De reis ging voorspoedig. Om half 5 ‘s middags zaten we al op 100 km vanaf Berlijn. Het weer is mooi, dus onderweg picknicken buiten de auto gaat prima. De eerste overnachting was 37 km voorbij de grensovergang  Forst in Polen. De overnachting was prima geregeld. Hier zaten ook 11 vrijwilligers van de werkgroep “ De Ruyter” uit Rijnsburg. Zij waren ook onderweg met hulpgoederen naar  Ukraine met 4 grote vrachtwagens. Zie de site van deze stichting: www.werkgroepderuyter.nl

Dag 2, zaterdag 11 oktober 2014. Na het ontbijt is de luxe wagen Pastoor Antoni gaan ophalen uit Lotz. Deze pastoor uit Mogiliv-Podil’s’kyi was in België geweest en kon nu mooi met ons verder reizen en als tolk aan de grens dienen. De bus met aanhanger is rechtstreeks naar het eindpunt van deze dag in Jaroslaw gereden, 40 kilometer voor de grens van Ukraine.

Dag 3, zondag 12 oktober 2014. Om 8 uur vetrokken naar de grens. Uitklaren in Polen was moeilijk, de aanhanger bleek 800 kilo te zwaar te zijn. Na achteruit gereden te zijn en opnieuw over de weegbrug te rijden was het gewicht nog steeds te zwaar. Een soepele oplossing door de douaneambtenaar ter plaatse, we kregen 1000 kilo korting, omdat het om hulpgoederen ging. Toen naar de Oekraïense grens, dit duurde pittig langer. Bij de grensovergang waren ook de vrachtwagens met de 8 chauffeurs uit Rijnsburg bezig met inklaren van de hulpgoederen. Om half 12 waren wij gereed en zijn door de grenspoort Ukraine in gereden. De wegen zijn van zeer slechte kwaliteit, soms is het net een tombola op de weg, auto's slingerden door elkaar om een goed spoor te vinden om de gaten  in de weg te mijden. ‘s Avonds om 8 uur aangekomen in Horodok, uit te spreken als Gorodok, bij een heel groot complex van een ziekenhuis, klooster, seminarium, kerk, apotheek en een bejaardenhuis. We werden welkom geheten door pastoor Klak en werden verwend met een warme maaltijd van gekookte aardappelen, rode bieten en opgerolde koolbladeren met lekkere vulling.

Dag 4, maandag 13 oktober 2014. Goed geslapen en om 10 uur vertrokken richting Mogiliv-Podil’s’kyi aan de grens van Moldavië. Het is een afstand van 180 kilometer, maar hebben daar 5 uren over gedaan. Wat een wegen, al slingerend om de gaten in de wegen. Om 3 uur ‘s middags aangekomen in Mogiliv-Podil’s’kyi en ontvangen door pastoor Antonie Rudoi. Ook hier stond een gedekte tafel met warm eten klaar. Na het eten naar de douane geweest om de wagens mogelijk te lossen. We werden weggestuurd met de melding dat de bus met aanhanger achter hun gebouw geparkeerd moest worden en dat mogelijk morgen pas de auto met aanhanger gelost kon worden. ‘s Avonds waren we uitgenodigd bij de secretaris van de kerk. Dat was een hartelijke ontvangst met veel lekker eten en het nodige drinken.

  Dag 5, dinsdag 14 oktober 2014. Om 9 uur met pastoor Antonie Rudoi naar de douane geweest om te kijken of de bus al gelost kon worden. We werden weer weggestuurd, nu met de melding, kom vanmiddag maar terug, de papieren zijn nog niet in orde. Oekraïners eten 2 x per dag warm en bij elke maaltijd wordt brood gegeten. Een lekkere lunch genoten van geroosterde kip, mixed salade en rijst. Om 4 uur ‘s middags kregen we toestemming om de bus met aanhanger te lossen. Het toezicht daarbij van de douane was erg streng. Alles moest op  de foto gezet worden. Om 7 uur waren we klaar met deze klus en werd de ruimte waar de goederen opgeslagen waren verzegeld.

Dag 6, woensdag 15 oktober 2014. In de ochtend naar het kindertehuis. Wat een achterstand daar gezien, zeker het sanitair en de wasruimtes. 10 Kinderbedjes van niet al te beste kwaliteit op 1 slaapkamer is geen uitzondering. Het hele kindertehuis kan een goede opknapbeurt gebruiken, de wasmachines staan b.v. op een scheve kale betonvloer ondergrond waardoor de machines niet horizontaal staan en daardoor sneller weer kapot kunnen gaan. Als we terug zijn in Nederland gaan we kijken of we daar iets aan kunnen doen. Je kan je niet voorstellen dat die kleine kinderen hierin moeten douchen.  Het bezoek ‘s middags aan het bejaardenhuis vonden we een drama. Wat sneu voor die mensen om zo op het einde van het leven te moeten wachten. Zwakzinnigen liggen b.v.  tussen "normale” oudjes.  Het lijkt dat allen de gehele dag op bed liggen. De bedden zijn nog van voor de oorlog. Een dunne matras op een oude stalen spiraal met wat lappen daarover. Sommigen hadden voor de stevigheid en/of tegen rugklachten, palletplanken tussen de matras en de spiraal gelegd. De keuken en badkamer was niet om aan te zien.  De organisatie krijgt een beetje vergoeding van de staat, en de rest zijn ze afhankelijk van de giften. Elke kamer heeft op de gang kant een kachelopening en deze moet in de winter met hout gestookt worden. Een van de medewerkers doet de gehele winter niet anders dan de kachels te stoken met hout. Op de valreep van deze dag ook nog even bij een school langs geweest waar eerder door stichting stoelen en tafels gebracht zijn. Daar vanuit is nu weer een verzoek gekomen voor meer schoolmeubels.

  Dag 7, donderdag 16 oktober 2014. Om 8 uur vertrokken richting Horodok, waar we op de heenweg ook al een nacht geslapen hebben. De eerste tussenstop was bij pastoor Pavlo Goncharuk in Kamjanets-Podil’s’kyi die samen met zuster Julia het bureau Caritas Spes voor dit gedeelte van Ukraine coördineert. We zijn ontvangen in een klein kamertje waar hij eet, slaapt en werkt. Zij hebben tijdens dit gesprek aangegeven wat voor hun de prioriteiten voor hulpgoederen vanuit Nederland zijn. Ze kunnen van alles gebruiken, maar ook hier staan bedden en matrassen op prioriteit nr. 1. De tweede tussenstop van deze terugreis was in Chemerivtsi waar we een hartelijk ontvangst hadden door pater Vasyl, zijn vrouw en de drie dochters. Bij de samenkomst in z'n kerk kwamen ook “spontaan” de directeur van het ziekenhuis en de plaatselijke verkiezingskandidaat voor het burgemeesterschap met haar man (eigenaar van een varkensfokkerij) langs. Even later werd het gezelschap compleet gemaakt met de vrouwelijke directeur van de plaatselijke school. Hierop hebben we het ziekenhuis bezocht en ook hier kwam het verzoek voor bedden, matrassen en dekens. Het gebouw van de kraamafdeling was mooi gestukadoord en geverfd. Het andere gebouw wat we bezocht hebben zaten en lagen traumatologie patiënten. Dit gebouw was van een stuk mindere kwaliteit en er hing een rare, onaangename geur op de kamers. Op de valreep ook nog even het schooltje bezocht waar de vrouw van pater Vasyl, Olga, werkt. De 100 kinderen die op deze school zitten, zijn daar de gehele dag en eten en slapen daar ook op school. Ook hier hebben ze behoefte aan betere bedden en nieuwe matrassen.

Dag 8, vrijdag 17 oktober 2014. Om 10 uur vertrokken naar de familie Goncharuk in Horodok, dit zijn de ouders van Pavlo Goncharuk, de pastoor die we gisteren op het kantoor van Caritas Spes ontmoet hebben. Jan Beumer had 2 dozen en een enveloppe mee voor hun van zuster Emilia Beumer uit Heemskerk. Het is bijna uiteraard te noemen, maar ook hier werden we weer verwend met een maaltijd, nu met spiegeleieren en Hüttenkäse. Om in hun levensonderhoud te voorzien heeft het gezin aan de overkant van de  straat een stukje grond met daarop wat schuren, oude auto’s en wat dieren, t.w. 1 koe, 1 kalf,  2 varkens en een bijenvolk. ‘s Middags naar kennissen van Anton Nales gereden. Wat een armzalige woning en tuin. Wat een trieste omgeving waar deze mensen wonen. In huis werden we verwelkomt door de oma van de familie. Om 8 uur ‘s avonds werden we gebeld door pastoor Vasyl dat hij bij het bejaardenhuis stond en dat hij graag een gesprek wil arrengeren tussen ons en de gouverneur van het district waarin wij waren. We hebben vooral gesproken over onze wens om hulp van hem te willen ontvangen bij het passeren van de grens en de afhandeling van de douanefaciliteiten. Ook deze man had volgens ons een dubbele agenda met het doen van een verzoek aan ons voor medicijnen en hulpgoederen voor een militair hospitaal waar 1500 militairen en of familieleden van hun opgevangen worden en onder zijn verantwoordelijkheid valt. De vraag naar medicamenten en kleding is van daaruit groot. Het gesprek is prettig verlopen met behulp van een tolk die in het dagelijks leven leerkracht Engels is op een middelbare school. Nadat hij de speech van de gouverneur had vertaald, heeft hij onze speech vertaald in het Oekraïens.

Dag 9, zaterdag 18 oktober 2014. Vandaag een vrije dag en een ieder kon z’n gang gaan.  Bezoek aan de weekmarkt was een goede optie. De weekmarkt en met name de vleeshal is een bezoek waard. Wat wij in Nederland aan waarden en normen hebben met voedsel en de keuringsdienst van waren, is dat hier ver te zoeken. Iets om vegetariër te worde De gevoelstemperatuur wordt lager en met name de wind wordt kouder. Volgens insiders kan het in de winter wel - 30 graden Celsius worden. Dit in tegenstelling tot de zomer, dan is het gemiddeld overdag + 30 graden Celsius. Half 2 de lunch gegeten in het bejaardenhuis waarbij Jan Pilkes en Arie Leeuwrik hoofdzuster Adriana een aantal mooie spreien (lappendekens)  hebben gegeven en haar het geld voor de 4 overnachtingen overhandigd.

Dag 10, zondag 19 oktober 2014. Om 5 uur de wekker en om 6 uur gereed voor vertrek naar Polen. De kennissen van Anton Nales waren gekomen om ons uit te zwaaien. Voor het vertrek moesten we de voor de eerste keer de ramen van de auto’s vrij maken van ijs. Op de temperatuurmeter in de auto was het -1 Celsius en even later onderweg -3 Celsius. De winter valt vroeg in. Het eerste stuk van de terugreis was goed mistig en nog pikdonker, dus was goed navigeren een kunststukje. De grenspassage was volgens insiders een record, Ukraine uit duurde een half uur en Polen in een uur. Na een aantal plaspauzes onderweg, ’s avonds om 7 uur het hotel opgezocht in Gruczbork.

Dag 11, maandag 20 oktober. Om 6 uur de wekker en om 7 uur het ontbijt. Dit was een zeer goed ontbijt en de rest van het brood en broodjes kregen we mee als lunchpakket, perfect. Om 8 uur vertrokken richting Nederland. Even over 12 uur de grens Polen – Duitsland gepasseerd en om half 6 ‘s avonds waren we in de buurt van Hannover. Het wordt regenachtig en bovendien een dikke file van een uur. Hierop doorgereden naar Grootschermer, waar we omstreeks middernacht aankwamen.

Jetze Valkema

 

 

Correspondentie adres:
Zuideinde 47, 1843 JL Grootschermer
M: +31(0)653 932107
Rekening Rabobank: NL07RABO0126264635
t.n.v. Stichting Caritas Ukraine – Holland
K.v.K. Amsterdam 34255964
Aangemerkt als ANBI bij de Belastingdienst

   
Terug naar Homepage

                      

  Het doel van onze stichting is om gelden te innen voor bijdragen en ondersteuning van de transportkosten naar Ukraine te blijven organiseren.