De stichting bestaat al geruime tijd en aanvankelijk lag het zwaartepunt in de gemeente Heemskerk, waar een aantal bestuursleden vandaan kwamen en enkele vrijwilligers. Later kwam het zwaartepunt meer in de regio Alkmaar en directe omgeving te liggen. In 2016 is het werkadres van de stichting definitief in De Rijp gekomen aan het adres De Volger 12 B.

Uit die eerdere periode stamt onderstaand artikel uit een nieuwsblad van de Rabobank te Heemskerk. Er is in de tussentijd veel veranderd maar ook veel herkenbaar nog hetzelfde daarom wilden wij u het artikel niet onthouden.

In dit artikel wordt gesuggereerd dat voortaan de activiteiten van de stichting zich voornamelijk zullen richten op fondsverwerving en niet op het inzamelen van goederen daarvan is de afgelopen jaren niets, of in elk geval weinig terechtgekomen. Het is wel de bedoeling dat in de nabije toekomst zal worden geprobeerd om die fondsverwerving middels sponsoring en donaties van particulieren serieus van de grond te krijgen, maar het transporteren van goederen die in Oekraine nog goed kunnen worden gebruikt blijft ook absoluut deel uit maken van onze activiteiten!

Artikel uit Rabo Dichtbij: Een koe, een maaidorsmachine, boosters, keukens, badkuipen. Wat heeft de Stichting Caritas Ukraine al niet naar Oekraïne getransporteerd? Eigenhandig, welteverstaan. Voortaan wil deze stichting niet alleen goederen, maar ook geld doneren aan de plaatselijke bevolking. Wat zijn de achtergronden hiervan?

Joop Visser en Niels Tuijn, twee bestuursleden van de genoemde stichting, vertellen thuis aan tafel over hun laatste reis naar Oost-Europa. Over het moeizame transport over onverlichte, slecht begaanbare wegen, de hevige sneeuwval onderweg, de zeer lage temperaturen, haperende motoren en vooral over de rompslomp bij de grensovergangen in Polen. Als ‘een avontuur’, zo betitelen Joop en Niels de tiende tocht in oktober 2009.

Met zijn vijven doorkruisten zij Oekraïne in twee bestelbussen en een stationwagon. Van de grensovergang bij Polen tot aan Moldavië. Uit hun zelfgeschreven nieuwsbrieven blijkt dat deze doorzetters gemiddeld 2.500 km afleggen. De bestelbussen worden telkens doelmatig bepakt. Niels: ‘Als je dat ziet! Geen gaatje blijft onbenut.’ Tijdens de laatste onderneming deden zij eerst een bejaardentehuis aan in Gorodok en vervolgens een kindertehuis in Mogiliv-Podolskyi.

Braakliggende akkers

Joop Visser: ‘Een van de gangmakers van het eerste uur van onze stichting, en oud-voorzitter Anton Nales, raakte in de jaren 90 betrokken bij projecten in Polen. De laatste jaren trekt de economie daar behoorlijk aan. Via ons contact in Polen hoorden wij dat de mensen in buurland Oekraïne enorm gebaat zouden zijn bij onze inzet. In 2006 is daarom de Stichting Caritas Ukraine opgericht.’ Niels Tuijn, destijds het ‘jonkie’ van de stichting: ‘Ooit was dit land de graanschuur van Rusland, nu liggen de akkers braak. Een treurig gezicht.’ De achtergronden van deze economische neergang is de beide mannen niet helemaal duidelijk. Wel weten zij dat de Oekraïense markt wordt gekenmerkt door corruptie, net als in meer landen in het voormalige Oostblok. En dat de armoede schrijnend is.

Niels: ‘De onderlinge verschillen tussen de bevolkingsgroepen zijn groot. Er is een kleine, rijke bovenlaag in de steden, maar het merendeel van de mensen op het platteland leeft heel sober. De woningen zijn in slechte staat. Huizen hebben lekkende daken, zijn niet geïsoleerd, hooguit met dekens! Onze hulp wordt dan ook zeer op prijs gesteld. Dat kunnen we aan alles merken.’ Niet zozeer in bewoordingen, de plaatselijke bevolking kent namelijk geen Engels en gebrekkig of geen Duits, de Heemskerkers op hun beurt geen Russisch of Oekraïens. Joop: ‘De jeugd is wel meer de Engels of Duitse taal machtig, maar vooral met de ouderen is het lastig communiceren. Een van ons, Jan Pilkes uit Grootschermer, van meet af aan betrokken, kent een beetje Oekraïens. Dat scheelt.’

Geen borstklopperij

Zichzelf op de borst kloppen of gepsychologiseer over zijn motivatie, daar doet Joop Visser niet aan. ‘Beschouw het gewoon als vrijwilligerswerk. Als je daar bent geweest, wil je de mensen niet meer in de steek laten. ‘’ Als oud-ondernemer en eigenaar van de Heemskerkse Bouwmarkt steekt hij zijn tijd nu in de Voedselbank, het parochiewerk en deze stichting. Niels licht lachend toe: ‘Het zit gewoon in de genen van de familie Visser. Alle broers en zussen van Joop hebben een drang om zich voor de gemeenschap in te zetten.’ Zelf zegt Niels ‘even gek’ te zijn. ‘Het avontuurlijke spreekt ieder van ons aan. Maar het is ook heel interessant. Want, wanneer kom je nu in zo’n land? We beseffen dat onze inspanningen een druppel op de gloeiende plaat zijn, toch vinden we het belangrijk om iets voor de plaatselijke bevolking daar te kunnen betekenen.’

Vandaar ook de koerswijziging van de stichting om het transport van goederen in te perken en voortaan geld te doneren. Joop: ‘Het dagenlange oponthoud en de narigheid bij de grensovergangen breekt ons op.’ Niels: ‘Het is veel efficiënter om ter plaatse bijvoorbeeld wasautomaten aan te schaffen. De goederen zijn daar goedkoper en je steunt zo ook de lokale middenstand. En de gebruikers hebben profijt van de garantie en service.’

Deze verandering in de opzet betekent wel dat de stichting voortaan afhankelijk is van financiële giften in plaats van schenkingen in natura. Joop: ‘We zijn op zoek naar goedwillende donateurs en ondernemers in de IJmond die ons willen bijspringen.’ Niels: ‘De stichting zelf bestaat uit een kleine groep vrijwilligers die – om zoveel mogelijk geld aan het goede doel te besteden - zelf hun reis- en verblijfskosten betalen. Alle ingezamelde gelden gaan rechtstreeks naar de projecten. Iedere bijdrage is dus meer dan welkom.’

Stichting Caritas Ukraine Holland,
Bankrekening: NL07 RABO 0126.2646.35

 

Laatste Reisverhalen