Reisverslag van 27 April t/m 3 Mei 2017

 
 
 

Feitelijk verslag van het hulpgoederentransport van 27 april t/m 3 mei 2017

Dit transport hebben we deze keer gedaan met onze eigen 2 autocombinaties en een vrachtwagen. De vrachtwagen werd kosteloos ter beschikking gesteld door transportbedrijf Jan Smit uit Grootschermer. De vrachtwagen werd bestuurd door de eigenaar Jan Smit zelf en hij had als aanspraak en hulp zijn zoon Sam meegenomen. In verband met de rij- en rusttijden heeft Jan Pilkes enkele uren het stuur op de vrachtwagen overgenomen van Jan Smit. Henk Boersma en Tom Rozemeijer reden samen op de Peugeot met een aanhanger en zelf reed ik met Jan Pilkes in de Citroën met een aanhanger. We zijn mooi op tijd vertrokken uit de Rijp, na het krabben van de ramen, en omdat de vrachtwagen het tempo bepaalde, zijn we om 20.30 uur bij ons eerste overnachtingsadres in Zgorzelec in Polen aangekomen. Op de 2e dag weer mooi op tijd vertrokken vanuit Zgorzelec. Gaandeweg de rit werd het steeds kouder en wat schetste onze verbazing, sneeuw op de weilanden naast de weg. Even later werd het nog kouder en kwamen we sneeuwschuivers tegen, het werd steeds witter. Daarna hebben we bijna tot aan de grens regen gehad. Toen we de grens van Polen/ Oekraïne naderden, vielen we bijna uit de cabine van verbazing, wat een rij vrachtwagens en luxe auto's!! In de vlugheid hebben we wel meer dan 250 vrachtwagens geteld, en die zijn we allemaal voorbijgereden, tot de eerste 3 vrachtwagens van de lange rij, daar moesten wij achter aansluiten, toen was het 18.30 uur Nederlandse tijd. Om 21.00 uur vond de eerste weging van de auto's plaats bij de Poolse grens. Om 22.00 uur vond de weging op Oekraïense grens plaats en om 23.30 uur zaten we bij de bevrachter om de goederen aan de hand van onze documenten in te klaren. Na de passages van beide grenzen zijn we weer ondergedoken in het ons bekende 0 sterrenhotel. De grenspassages hadden in totaal 5,5 uur geduurd. Gezien de vele goederen verdeeld over de 3 autocombinaties is het achteraf best wel meegevallen. Na een korte nacht en een eenvoudig ontbijt hebben we de auto's getankt en zijn om 09.00 uur vertrokken richting onze eindbestemming; Chemerivtsi. Dat was een rustige rit via een mooie route die we nog niet eerder hadden gereden op een heenweg. Er waren wel veel werkzaamheden aan de wegen, maar daarvan hebben wij geen vertraging ondervonden. Waar we 3 weken geleden nog slingerend om de asfaltkraters reden, lag nu een nieuw asfalttapijt. Het gaat dus vooruit met de infrastructuur in Oekraïne. Maar voordat alle wegen opgeknapt zijn, duurt nog wel even, slechte stukken weg zijn er nog voldoende. Onderweg een klein technisch probleempje met een knipperend olielampje in de Peugeot. Oliepeil was goed en een app. van Jan Smit naar het thuisfront leerde dat het mogelijk een luie sensor was of dat bij de laatste onderhoudsbeurt het servicebeurt-systeem niet gereset is. Om 17.00 uur Oekraïense tijd hebben we de autocombinaties geparkeerd bij het depot waar we de goederen moeten lossen. Het was nog de vraag wanneer dit gedaan kon worden, want zondag 30 april en maandag 1 mei (nationale feestdag) zouden we mogelijk niet kunnen lossen. Door bemiddeling van pastor Vasyl, de directeur van het medisch college en de burgemeester konden we toch op 1 mei naar de douane en daarna de vracht lossen. Op zondag 30 april hebben wij onze pierewaai dag gehad en zijn we eerst uitgenodigd om een kerkdienst van pastor Vasyl bij te wonen. Tijdens de kerkdienst zijn we bedankt voor de samenwerking, daarna heeft Jan Pilkes de kerkgemeente toegesproken over het hoe, waarom en voor wie wij het doen. Hierna zijn met de drie dochters van pastor Vasyl met het openbaar vervoer naar Kamjenets Podilskyi gegaan om daar de stad te verkennen en het kasteel te bekijken. Na terugkomst in Chemerivtsi hebben Jan Pilkes en Jetze Valkema de medicijnen en flesjes gezondheidsvoeding uit de auto's gehaald en afgeleverd in het ziekenhuis. De verrassing was daar compleet. Komen er een tweetal vreemde mannen dure goederen brengen en dan weten ze niet wat ze ermee aan moeten. Dus de directeur moest gebeld worden, je kon hem horen lachen aan de andere kant van de lijn. "Dat kunnen alleen Jan en Jetze zijn". Op maandag 1 mei s ‘morgens vroeg zijn na een lekkere lange nacht en zonder ontbijt in konvooi vertrokken naar het douanekantoor in Kamjenets Podilsky. Omdat we een vrachtwagen mee hadden moesten we om de hele stad rijden vanwege het gewicht van vrachtwagens mogen die niet door het centrum rijden. De wachttijd op het parkeerterrein hebben we gedood met een kopje koffie waarvoor Sam Smit het water heeft gekookt op zijn gasstoofje. De documenten afhandeling ging naar wens, alleen moesten Jan P en Vasyl naar de baas van de douane thuis om het laatste stempel op de documenten te krijgen. Want 1 mei is een nationale feestdag, dus iedereen is dan vrij. Direct daarna zijn we naar het depot gereden en hebben de vracht gelost in Chemerivtsi. Het tempo van het lossen was prima, wij hadden veel goederen, de pastor veel hulpen. Kwart over 6 was alles gelost, de boel opgeruimd en de 2e aanhanger in de eerste aanhanger gereden. Hierna afscheid genomen van iedereen en richting de grens gereden. Het plan was om op dezelfde avond / nacht nog de grens over te steken en te overnachten in Polen. Op verzoek van Jan Pilkes heeft Sylwia gekeken of we nog konden slapen in Jaroslav. En ja hoor, dat had ze zo geregeld dat wij bij aankomst de eigenaar uit zijn bed konden bellen. Bij aankomst om 3.30 uur bleek dat het prima werkte. Na de laatste grenspassage hebben we afscheid genomen van Jan en Sam Smit. Zij wilden doorrijden om zo snel mogelijk door Polen te reizen i.v.m. een nationale feestdag in Polen op woensdag 3 mei. Vrachtwagens mogen dan vanaf 18.00 uur de avond voor 3 mei en de derde mei niet rijden, bovendien wilde Jan Smit zo snel mogelijk in Duitsland zijn om te proberen daar een retourvracht te bemachtigen. De rit vanuit Jaroslaw naar Zgorzelec is zonder verdere problemen gegaan. Onderweg wel regelmatig een update van Jan en Sam Smit gehad over waar zij ongeveer waren. In de loop van de middag zaten zij al in Duitsland. Na de grenspassage Polen - Duitsland zijn Henk en Tom met de Peugeot aangehouden voor een controle. Na de controle konden ze weer verder rijden. Een half uurtje later werden Jan en Jetze met de Citroën aangehouden omdat wij auto’s inhaalden op de momenten dat er een inhaalverbod voor vrachtwagens was. Het blijkt dat wij onder de categorie vrachtwagens vallen als wij een aanhanger achter de auto hebben. Dit wisten wij niet, maar zo zie je maar weer. Met een waarschuwing zijn we ervan af gekomen. Om 18.30 uur zijn we de grens met Nederland gepasseerd en hebben we de reis afgesloten met een maaltijd bij Veenendaal. Dit was weer een geslaagd transport met heel veel goederen voor de meest behoevende mensen in Oekraïne. Tijdens deze reis was Tom Rozemeijer mee als nieuwe chauffeur. Wij hebben Tom nu wat beter leren kennen en we hebben zijn bijdrage zeer gewaardeerd. Tom bedankt, namens de stichting.


 
 

Correspondentie adres:
Zuideinde 47, 1843 JL Grootschermer
M: +31(0)653 932107
Rekening Rabobank: NL07RABO0126264635
t.n.v. Stichting Caritas Ukraine – Holland
K.v.K. Amsterdam 34255964
Aangemerkt als ANBI bij de Belastingdienst

   
Terug naar Homepage

                      

  Het doel van onze Stichting is om gelden te innen voor bijdragen en ondersteuning van de transportkosten naar Ukraine te blijven organiseren.