Reisverslag van April 2015

klik hier voor de FOTOREPORTAGE
 

Web versie: Reisverslag van het humanitair transport van de stichting Caritas Spes. Ukraine-Holland 11-17 april 2015

 

Dag 1

Dit transport vond plaats met twee wagens en vier man. Een Citroen vrachtauto met aanhanger waarin Jan Pilkes en Jetze Valkema reden en een Ford transit bus waarin Arie Leeuwrik en Henk Boersma zaten. Vol goede moed en vroeg die zaterdagmorgen vertrokken we en met ruim twee uur waren we de Nederlands-Duitse grens over bij Denekamp. De eerste stop was ongeveer 125 km. voor Hannover en verder zijn we via Magdenburg en Dresden naar Polen en onze eerste pleisterplaats Zgorcelec gereden. Na een lekkere pizza het stadje nog even in geweest maar daar was weinig te beleven dus zijn we op tijd gaan slapen.
 

Dag 2 (Polen)

Zondagmorgen op tijd uit de veren. We wilden die dag naar Jaroslaw rijden om op maandagmorgen in alle vroegte de Pools-Oekraïense grens te passeren. Die dag hebben we Polen van west naar oost doorkruist. Halverwege konden we aan de horizon nog net de besneeuwde bergtoppen van het Tatra-gebergte onderscheiden dat de grens met Slovenië vormt. Tegen het einde van de middag kwamen we in de buurt van Jaroslaw en dreigden we elkaar nog even kwijt te raken maar, na een telefoontje, kwam dat ook weer goed. We zijn ’s avonds Jaroslaw nog even te voet in geweest. Een aardig stadje met een levendiger centrum dan dat van de avond ervoor.
 

Dag 3 (Oekraïne)

De volgende morgen om 07.00 u ontbeten en vervolgens op pad richting de grens, die we ongeveer om kwart over acht bereikten. De hele procedure bij de grens nam ruim 3 uur in beslag voordat we verder konden rijden. Er stond bijna geen verkeer bij de grens om Oekraïne in te gaan. Daar was het nog Pasen (een week na ons Paasfeest), zodat er geen vrachtverkeer bij de grens stond. Eenmaal de grens gepasseerd worden we geconfronteerd met de bizar slechte toestand van de wegen in Oekraïne. We hotsten en botsten van links naar rechts over het wegdek. De grootste gaten trachtten we te vermijden, wat niet altijd lukte. Via Lviv en Termopil ging het richting Chemerivtsi, de woonplaats van Vasyl, bij wie we de komende dagen/nachten zouden gaan doorbrengen. Behalve de slechte wegen sprongen vooral de felgekleurde koepeldaken van de Russisch-orthodoxe kerken , de braakliggende enorme vlaktes op het platteland en het cyrillische schrift waarin alle teksten waren opgesteld in het oog. Aan het einde van de middag stak er, na een korte rustpauze, een ware stofstorm op die het daglicht compleet wegnam. Bij het invallen van de echte “nachtelijke” duisternis bereikten we ons doel van die dag Chemerivtsi en werden we door Vasyl, Olga en hun drie dochters verwelkomd.
 

Dag 4

Deze dag wilden we in de eerste plaats kijken of we de wagens konden lossen. Daartoe zijn we na het ontbijt naar Kam’yanets Podol’s’kyi gereden waar de lading van beide wagens moest worden gecheckt en ingeklaard bij de douane. Toen dat was gebeurd weer terug naar Chemerivtsi om de wagens te lossen in een opslagloods van de douane. In de middag zijn we toen met de inmiddels lege voertuigen naar de Obolon brouwerij gereden. We dachten dat dat grote bedrijf wel een “laadkade” voor vrachtwagens zou hebben en anders een grote heftruck. Het was namelijk onze bedoeling om de aanhanger in de laadbak van de vrachtwagen te plaatsen zodat we op de Poolse tolweg voor de aanhanger geen tol hoefden te betalen. Ook zou de vrachtwagen daardoor iets wendbaarder worden op de Oekraïense wegen. Een “laadkade” had men niet bij de Obolon brouwerij maar wel de “Lada” onder de vorkheftrucks, waarmee we er uiteindelijk wel in slaagden de aanhanger in de laadbak van de Citroen vrachtauto te krijgen. ’s Avonds hebben we onze geslaagde activiteiten van die dag gevierd met een heerlijke maaltijd en lekkere drankjes in het gezelschap van het gezin van Olga en Vasyl en de zuster en zwager van Olga met hun kinderen.
 

Dag 5 Visite

De volgende dag had Vasyl een druk visite-programma uitgestippeld dat begon in Chemerivtsi zelf waar we achtereenvolgens een bezoek hebben gebracht aan de school voor medisch onderwijs, het gemeentehuis en de plaatselijke sporthal. Op al deze locaties kregen we natuurlijk behalve de bedankjes voor de gebrachte goederen ook te horen waaraan de respectievelijke accommodaties waar we op bezoek waren geweest de meeste behoefte hadden. Vervolgens zijn we met een taxibusje naar Horodok gereden waar we het enorme kloostercomplex, annex bejaarden tehuis en psychiatrisch opvanghuis hebben bezocht en zuster Adriana hebben gesproken. Na een bakje koffie in de stad zijn we naar de kazerne van de militaire commandant van de regio gereden. Buiten de kazerne hebben we Olga en Venjamin ontmoet. Goede kennissen van Vasyl, die hem in allerlei opzicht ondersteunen, en ook warme pleitbezorgers zijn van de humanitaire transporten van de stichting. Hun zoon diende in de kazerne en had nog een paar maanden dienstplicht te gaan. Samen met hen en het hoofd van het militair hospitaal zijn wij toen bij deze hoge militaire functionaris op- bezoek geweest. Een aardige jongeman die ons welwillend te woord stond en vertelde wat hij graag van ons wilde hebben bij mogelijke volgende transporten. Hierna zijn we naar de worstfabriek van Olga en Venjamin gereden en hebben zij ons een uitgebreide rondleiding gegeven door hun bedrijf. En tot slot van die dag zijn we op uitnodiging van deze vriendelijke mensen naar hun woning gereden en hebben daar heerlijk gegeten en gedronken, waarna we ons hebben laten terugbrengen naar huize Vasyl.
 

Dag 6 Vertrek uit Oekraïne

Na de volgende morgen afscheid van Vasyl en diens gezin genomen te hebben zijn we op weg gegaan naar de grens met Polen. We kwamen er tegen het einde van de morgen aan, maar er stond een gigantische rij vooral personenauto’s voor de grens. Gelukkig konden we toch vrij snel doorrijden naar de controle en omdat we, op onze persoonlijke spullen na, “leeg” waren konden we redelijk snel Polen in (2 uurtjes oponthoud). Voor de rest ging de reis voortreffelijk en ’s avonds bereikten we ons reisdoel van die dag Kluczbork. Een leuk stadje met een mooi oud centrum waar we heerlijk hebben gegeten en van onze nachtrust zijn gaan genieten.
 

Dag 7

Na het ontbijt zijn we gezamenlijk naar een parkeerterrein even buiten Kluczbork gereden waarna onze wegen zich scheidden. Jan en Jetze zouden daar vandaan doorrijden naar Gdansk om daar een retourlading op te halen en van daar door te rijden naar huis. Terwijl Arie en Henk daarentegen rechtstreeks naar huis zouden rijden vanaf die plek. Voor alle vier gold dat de terugreis naar huis bijzonder voorspoedig is verlopen. Een mooie indrukwekkende reis kwam zo ten einde.

 

April-Mei 2015 Henk Boersma

 
 

Correspondentie adres:
Zuideinde 47, 1843 JL Grootschermer
M: +31(0)653 932107
Rekening Rabobank: NL07RABO0126264635
t.n.v. Stichting Caritas Ukraine – Holland
K.v.K. Amsterdam 34255964
Aangemerkt als ANBI bij de Belastingdienst

   
Terug naar Homepage

                      

  Het doel van onze stichting is om gelden te innen voor bijdragen en ondersteuning van de transportkosten naar Ukraine te blijven organiseren.