Het reisverslag van april 2007  
Dit verslag betreft mijn 5e reis naar de Ukraine van zaterdag 31 maart t/m vrijdag 13 april 2007.

Deze reis waren we weer met 2 bestelbussen. De bekende Ford Transit van Dhr. Nales, en nu met een grote Ivecu bus van wel 11 kubieke meter van Paul Hoffman uit Capelle a/d IJssel. Paul had ook al diverse reizen gemaakt naar de Ukraine. Hij was vrijdag al bij ons aangekomen om de bus verder te beladen. En dat was wel verstandig. We hadden veel materiaal van uit huize Sancta Maria te vervoeren, waaronder enkele bedden met veel beddengoed en materialen vanuit de kapel. Daaronder een prachtig Mariabeeld waarvoor ik een transportkist heb gemaakt om beschadiging te voorkomen. Verder kazuifels en andere kerkbenodigdheden. Er was verder veel materiaal aanwezig om de 2 bussen tot de laatste centimeters te vullen. Op het laatste moment, geheel onverwachts had ook Gerard Hoeben zich aangemeld om mee te reizen. Hij zou dan in de buurt van Apeldoorn zijn passagier ophalen. Dit was Tillie Pusch uit Brabant die al eerdere reizen met Gerard heeft gemaakt. Zij was zeer enthousiast om met ons mee te reizen.

Dag 1 zaterdag 31 maart 2007.
We vertrokken om 7 uur met prachtig mooi weer van uit Heemskerk met km. stand 167780. Cees reed samen met Paul in de Iveco bus. En ik mocht samen met Anton de reis maken. We konden vanwege het mooie weer een prachtige zon opkomst meemaken, En als het weer zo mag blijven dan kan het niet stuk. Gerard werd bij restaurant de Buurvrouw op gepikt om op weg te gaan naar het benzinestation “paal 50” in de buurt van Apeldoorn om daar Tillie op te halen. Na een korte kennismaking met Tillie en haar man, gingen we op weg naar de grensplaats de Lutte voor onze eerste stop. Km. 167964.Hier getankt en koffie gedronken, en via de ons al bekende autobanen op weg naar de 2`stop om 13 uur. Onderweg wat filevorming en oponthoud door enkele ongelukken. Bij onze 3`stop vertrokken we om 16 uur met 168438 op de teller richting de Poolse grens waar we om 17,45 uur aankwamen km. Stand 168565. Hier pools geld gewisseld en op weg naar hotel Bielany in Wroctaw waar we al enkele keren eerder hadden overnacht. De auto`s geparkeerd op de bewaakte parkplaats. Na een heerlijke maaltijd vroeg naar de kamers voor een heerlijke nachtrust.

Dag 2 zondag 1 April 2007.
Na een lekker ontbijt om 7,30 uur vertrek met mooi weer op weg naar ons volgende slaapplaats in Jaroslaw. Onderweg wat opbrekingen en om 16,30 uur arriveerde we in hotel Pegaz die voldoende slaapgelegenheid voor ons had. Na ons te hebben opgefrist een pilsje gedronken, hebben we een goede maaltijd gebruikt. Vroeg naar bed om goed uitgerust de volgende dag te beginnen.

Dag 3 maandag 2 April 2007.
We vertrokken om 7,30 uur vanuit het hotel richting de Ukraine grens Krakovets. En hier begon een oponthoud dat we nog niet eerder hadden meegemaakt. De Poolse grens werd snel gepasseerd, maar de grenswachten van de Ukraine deden ontzettend moeilijk. Steeds weer werden er andere beambten bij gehaald, maar zonder resultaat. Ook de taal was een barrière, en Tillie probeerde het nog in het engels maar helaas. Ondanks de lijsten van onze goederen die we per wagen in hun eigen taal hadden opgesteld, werd onze doorgang geweigerd. Het was intussen al ½ elf toen we rechtsomkeer maakte naar hotel Pegaz voor verder overleg, en contact probeerde te krijgen met pastor Klak in de Ukraine. Dat lukte uiteindelijk, en hij adviseerde ons naar de grensovergang Przemysl te rijden. Hij zou dan nu naar deze grens rijden, om ons daar door heen te loodsen. Maar de goede man moest daar wel voor 450 km. rijden,  en zou pas in de avond arriveren. Na in het hotel wat te hebben gegeten, gingen we op weg naar de genoemde grens. We waren natuurlijk ruim op tijd. Deze grensplaats legt ongeveer 50 km. verder. We sloten ons aan in de rij wachtende die niet nog niet zo lang was. Maar links en rechts vlogen de auto`s ons voorbij, die naar later bleek door van die (maffia figuren) er tegen betaling werden tussen gelaten. Het werd steeds later, en het begon al te schemeren. We zagen de zon ondergaan en de maan opkomen (wat wel een mooi gezicht was) Maar we schoten heel langzaam op. Om 22 uur kwam pastor Klak ons begroeten, en we waren blij hem weer te zien vooral in deze situatie. Hij was lopend de grens gepasseerd, zijn auto stond met een chauffeur in de Ukraine geparkeerd. Hij is bij ons in de bus meegereden en om 23,05 passeerden we de Poolse grens zonder problemen. Alleen paspoort controle en de Auto papieren. Maar de Ukraine grenspassage was zoals verwacht moeilijk. De pastor heeft daar alle moeite moeten doen om ons steeds een stukje verder te krijgen. Waarna we pas om 2 uur nachts het laatste stempeltje kregen om het hek te passeren. Het was intussen 3 uur (+1 uur Ukraine tijd) en gingen in het donker de Ukraine in. Het viel ons op dat er veel benzinestations waren bij gekomen. Deze zijn 24 uur bemand. Ook de politie was actief. Binnen 40 km. zijn we wel 3 keer aangehouden, maar door de pastor konden we weer vlot op reis. Het was eerst onze opzet het verste adres(Mogilef-Podolskie) aan te doen. Maar dit was nog te ver om dat in een keer door te rijden. Daarom had de pastor geregeld dat we in ons ander adres dichterbij (Gorodok)konden uitrusten. Daar arriveerden we om 11 uur, en konden genieten van een overheerlijke maaltijd. Dit was bij een slagersgezin die wij al eerder hadden meegemaakt. Ook konden we hier een paar uur uitrusten, wat wel noodzakelijk was na zo`n lange reis met hindernissen. De pastor was al door gereisd voor een eerder gemaakte afspraak. Om 15,30 uur vervolgden we onze reis naar Mogilef-Podolskie waar we om 18,30 uur arriveerde, daar werden we hartelijk begroet door de pastor en zijn huishouding, die al een maaltijd voor ons hadden verzorgd. We hebben ons op de aangewezen kamers geïnstalleerd en zijn maar vroeg gaan slapen.

Dag 5 woensdag 4 April 2007.
Om 8,30 uur een goed ontbijt. Daarna begonnen met het uitladen van de wagens. Allereerst het Mariabeeld -  kazuifels en de kerk spullen waaronder ook een complete kruisweg in tegeltableau. Daar was de pastor bijzonder mee ingenomen. Van het een en ander zijn foto`s gemaakt voor het thuisfront. Om ½ 2 lunch tijd waarna wij dozen met kleding en kinderspullen hebben uitgesorteerd voor het bezorgen naar het kindertehuis. Daar werden we natuurlijk aller hartelijkst ontvangen. Daar zijn ook de nodige foto`s gemaakt ter herinnering, en om te laten zien aan de sponsors van de diverse artikelen. De overgebleven materialen zijn bestemd voor de adressen in Gorodok. De bus van Paul had mankementen aan het koelsysteem. We konden niet anders doen dan regelmatig water bijvullen. Ook enkele bekende”” monteurs”” konden verder niets ontdekken. Om 18 uur hebben we de kerkdienst bijgewoond, want we hebben ook onze geestelijke verzorging nodig. Vanwege het mooie weer zijn we `avonds na het avondeten een pilsje wezen drinken op een terras.

Dag 6 donderdag 5 April 2007.
Na het ontbijt moest er gewerkt worden. Bij een vorige reis was er een close in boiler meegekomen, en die moest worden geïnstalleerd. Warm water uit de kraan zoal bij ons was daar niet mogelijk. Dat kon daar alleen  met behulp van een warmwater ketel. We zijn hier een hele tijd mee bezig geweest. De aansluitingen zijn totaal anders dan bij ons gebruikelijk. De watervoorziening moest worden aangepast. Voor het hele gebouw was slechts een hoofdkraan. Dus voor onze werkzaamheden moest de hoofdkraan dicht en alles zat zonder water. We hebben daar gelijk maar een stopkraan tussen gezet. Ook het afvoersysteem moest worden aangepast. Maar hoe gek ook allerlei aansluitingen- fittingen etc zijn daar te koop. We hebben diverse keren de daarvoor aanwezige marktwinkel bezocht, en vanwege het taalprobleem mochten we zelf het een en ander achter de toonbank uitzoeken, ik voelde me gelijk thuis als verkoper. En de prijzen zijn slechts een fractie van wat wij gewend zijn te betalen. Tussen door ook nog de lunch pauze gehouden, maar slechts kort want alles liep behoorlijk tegen. Maar aan het einde van de middag had het keuken personeel de beschikking over warm water uit de kraan. En daar waren zij bijzonder blij mee. Vanwege witte donderdag begon de eucharistie viering om 19 uur. Het was een traditionele dienst met voetwassing etc. Om 21,15 uur was de kerkdienst afgelopen,  en konden we aan het avond eten beginnen. Het was al met al een drukke dag maar wel een met voldoening.

Dag 7 vrijdag 6 April 2007.
Na het ontbijt van ½ 9 waren er nog enkele klusjes te doen in de keuken en wat meegebrachte beeldjes en schilderijtjes op gehangen. Na de lunch van 13 uur zijn we weer vertrokken naar ons andere adres Gorodok. Dat is ongeveer 175 km. richting grens. We kregen kost en inwoning in het instituut. Daar waren we al eerder geweest. Het was inmiddels 18,30 uur. Na het eten geprobeerd de goede vrijdag viering bij te wonen. Het was al donker en de kerk was overvol en nog heel veel mensen buiten. We hebben het even aan gezien en zijn toen maar naar de kamer gegaan en een bak koffie gedronken, om daarna nog even te kaarten.

Dag 8 zaterdag 7 April 2007.
Om 8 uur ontbijt en vervolgens naar het bejaarden tehuis. Hier hadden we heel veel kleding en incontinentie materiaal af te leveren. Met de rector ( Victor Katatz) koffie gedronken, en in gebrekkig engels wat geconverseerd. Hij was zeer blij met de meegebrachte goederen, en namens de bewoners en personeel heel hartelijk dank. De auto van Paul hebben we weer water gegeven, en gezocht naar een monteur voor evt. herstel. Maar vanwege de paasdagen was dit een probleem. Dus moesten we wachten tot dinsdag. Ik ben toen met Paul naar een klein ziekenhuisje 15 km. verder gereden, om daar ook wat materiaal af te leveren. Er waren geen patiënten,  en de directie woonden er naast dus konden die ons mooi helpen. Er waren ook wat bloeddrukmeters bij en die moesten even worden uitgeprobeerd. De mijne gaf aan 130/90 en dat was prima (ook volgens Ukraine normen.). Er werd wat eten en drinken aangeboden, en daar hebben we op passende wijze gebruik van gemaakt. Cees en Anton hebben wat bezoeken afgelegd naar bekenden. Om 18 uur avond eten en om 29 uur zou de paaswake in de kerk beginnen. Cees -Tillie en ik zijn daar naar toe gegaan maar door de enorme drukte toch maar weer terug gegaan. Ook kon je buiten de dienst wel volgen via luidsprekers maar uiteraard voor ons niet te volgen en te verstaan. Anton en Paul hadden inmiddels het bed opgezocht en wij hebben op de kamer wat gedronken en was paaszaterdag voor ons niet zoals gebruikelijk.

Dag 9 zondag 8 april 2007.
Eerste paasdag jawel zijn we om 12 uur naar de kerkdienst geweest. Een eerdere dienst om 9 uur hebben we maar laten schieten ook weer vanwege de grote drukte. We hebben daarom pas om ½ 10 ontbeten, en de kerk duurde tot 13,15 uur. Op de kamer hebben we na afloop koffie gedronken waarna we op weg gingen naar Vera. Zij is bij ons bekend vanwege haar familie in Nederland, en zij is ook een keer in Nederland geweest. Cees – Paul en ik zijn lopende gegaan. Wel een hele klim, maar met mooi weer prettig en goed voor de spijsvertering. De rest was per auto naar boven gegaan. Vera had veel werk gemaakt van het eten en we hebben daar bijzonder van genoten. Veel gerechten hielden verband met het feest van Pasen. Dat wordt daar meer beleefd dan het kerstfeest. Mandjes met gerechten worden in de paaswake meegenomen en gezegend en met het paasfeest genuttigd. Bij Vera was ook een tante van Vera aanwezig. Zij woont in Amsterdam en was hier enkele weken op vakantie en familie bezoek. Zij kon dan tevens als tolk fungeren. Het was zodoende een mooie paasmiddag. Terug zijn we weer lopend naar beneden gegaan, en dat was wel prettig voor de afwisseling, vooral met dat mooie weer.  s`avonds op de kamer het een en ander gedronken en een kaartje gelegd.

Dag 10 maandag 9 April 2007.
Tweede paasdag. Om 9 uur het ontbijt gebruikt en enkele bezoekjes afgedaan. Voor de middag waren we uitgenodigd bij de fam. Konseroeck. Deze familie was vorig jaar oktober in Nederland geweest voor het bijwonen van een kloosterjubileum van een hun bekende zuster. Wij hebben ze in Nederland nog wat rond geleid en waren zeer verheugd ons weer te zien. We hebben daar het een en ander gegeten en gedronken, maar ook ons probleem voorgelegd ten aanzien van het koelsysteem van de auto van Paul. Ze zouden daar de volgende dag op terugkomen. De avond hebben we weer enkele potjes gekaart.

Dag 11 dinsdag 10 April 2007.
Na het ontbijt de markt bezocht voor enkele inkopen, en bij terugkomst de problemen met de auto van Paul besproken met de technicus van het instituut waar wij verbleven. Hij bood aan om met hem naar de plaats chemiel`nyts`kyi te rijden naar een hem bekende garage met de nodige ervaring op dat gebied. We zijn daar in de middag naar toe gereden, ongeveer 15 km van Gorodok. Met de twee bussen daar hen gereden, en het eerste onderzoek wees uit dat het waarschijnlijk een lekke koppakking was waar wij zelf ook al bang voor waren. De motor moest uit elkaar, en dan evt. materiaal bestellen. Dat hield in dat er enkele dagen over heen zouden gaan. Na overleg werd besloten de bus daar te laten, en dat Paul en Anton deze week zouden achterblijven. Dus met 1 auto terug naar Gorodok. In gezamenlijk overleg met ook Gerard en Tillie kwamen we over een dat Cees en ik met de transit bus en Gerard en Tillie met hun auto de volgende dag zouden terug reizen. Het had totaal geen zin met ze`n allen de reparatie af te wachten. Temeer daar Anton bereid was Paul verder te vergezellen. Toen moest alles worden geregeld voor de terugreis. Door pastoor Victor Ludofsky van de plaatselijke kerk zouden de brieven worden gemaakt voor een snellere grens overgang. We konden met een gerust hart gaan slapen.

Dag 12 woensdag 11 April 2007.
Om 7 uur in de morgen vertrokken we van uit onze verblijfplaats het instituut, uitgezwaaid door Anton en Paul. Toch wel een onprettig gevoel hun daar te moeten achterlaten. Maar zij hadden al de nodige ervaring in de Ukraine en zouden de tijd redelijk doorkomen.  De dagteller hadden we op 0 gezet. Omdat Gerard al vele malen meer dan wij deze reis had gemaakt, reed hij voorop naar de grens. Onderweg enkele keren gestopt voor drinken en om nog 1 x in de Ukraine te tanken. We namen de zelfde overgang welke we op de heenreis ook goed waren door gekomen in de plaats Przemysl. We waren daar om 12 uur met 300 km op de teller. De passage duurde erg lang, ook al omdat we eigenlijk in de verkeerde rij hadden aangesloten. Alles ging erg traag totdat Cees met de brief van de pastoor op de grenswacht afliep die ons uiteindelijk door wees naar de Poolse grens, die ons er heel vriendelijk en vlug door lieten gaan. De doortocht heeft met elkaar toch wel een kleine 3 uur geduurd. Bij het eerst volgende benzinestation zijn we gestopt, bij de plaats Radymno km. Stand 334. Daar hebben we geprobeerd Anton te bellen zoals we hadden afgesproken. Met onze prepaid toestellen konden we geen bereik krijgen, maar Gerard heeft 2 toestellen met abonnement en onverklaarbaar kon ook hij geen bereik krijgen. Na de koffiestop kregen we onderweg een telefoontje van Anton. Hij was bijzonder benieuwd hoe we waren gevaren. We hebben onze ervaringen verteld en hij was zeer opgelucht dat alles goed was verlopen. Onderweg hadden we verder veel file`s door wegwerkzaamheden en verkeersdrukte. Nog een tussenstop gehouden bij Tarnow om 17,30 uur (Poolse tijd)  met km. Stand 470 We hadden de bedoeling te overnachten in Wieliczka waar we om 20 uur aankwamen. Na lang zoeken vonden we toch nog een hotel. Gerard was hier al eens eerder geweest en zij hadden voor ons nog kamers. Er was geen restaurant bij maar wel gelegenheid voor ontbijt. In de plaats zelf hebben we ons maar tegoed gedaan aan een pizza.

Dag 13 donderdag 12 April 2007.
Om 8 uur vertrokken we vanaf ons hotel met 550 km. Zoals gebruikelijk wat stops ingelast voor koffie etc. en te tanken. Om 13,40 uur bereikte we de Pools/Duitse grens. Onze eerste stop in Duitsland hielden we om 14,20 uur voorbij Cottbus. Van daar zijn we doorgereden naar ons bekend hotel in Schobsdorf. Totaal al 1181 km. Op de teller, en in een nabij gelegen wegrestaurant lekker gegeten. Intussen heeft Anton weer met ons gebeld hoe het met ons was? Zij zelf waren nog niet veel wijzer geworden en moesten geduldig afwachten.

Dag 14 vrijdag 13 April 2007.
Om 7,45 uur vertrek voor onze laatste etappe. Langs mooie autobanen en prachtig weer konden we lekker doorrijden, met enkele tussenstops bereikte we de Nederlandse grens om 11,35 uur 1453 km op de teller. In de Lutte hebben we weer getankt en afscheid genomen van Gerard en Tillie. Zij zouden doorrijden naar Oosterbeek waar Tillie zou worden afgehaald. Cees en ik zijn toen doorgereden naar het A.C. restaurant in Stroe waar we om 13,15 uur het thuisfront hebben gebeld. Half drie waren we weer in Heemskerk met km. stand 1777 en blij dat alles toch uiteindelijk goed is verlopen. De volgende dagen werden we op de hoogte gehouden over de situatie in de Ukraine bij Paul en Anton. Zij zijn op dinsdag 17 april weer uit Gorodok vertrokken richting de grens. De auto is weer in orde, en de grenspassage gaf geen problemen. Ook hun overnachting is in Wieliczka. En vandaar uit naar Schobsdorf in Duitsland. Op donderdag 19 april hadden zij de laatste etappe naar Nederland. Zoals afgesproken zouden wij ze opwachten bij het A.C. restaurant in Stroe. Daar arriveerde zij om 15 uur en vandaar ging Paul alleen door naar zijn thuis in Capelle aan de IJsel, en hebben we Anton weer veilig afgeleverd in Heemskerk.
 
 

Correspondentie adres:
Zuideinde 47, 1843 JL Grootschermer
M: +31(0)653 932107
Rekening Rabobank: NL07RABO0126264635
t.n.v. Stichting Caritas Ukraine – Holland
K.v.K. Amsterdam 34255964
Aangemerkt als ANBI bij de Belastingdienst

   
Terug naar Homepage

                      

  Het doel van onze stichting is om gelden te innen voor bijdragen en ondersteuning van de transportkosten naar Ukraine te blijven organiseren.